TEDx Konuşmam…

Şaşkınlıktan ve haksızlığa uğramışlıktan söyleyemediklerimin hesabını ben degil, İlahi adalet sordu. Aforoz için söylenmiş anlamsız gerekçelerin de... Hırs ve yalan birikmiş mavi suların toy derinliğinde boğuldular. Hiç birini kurtarmak için çabalamadım. İntikam için de... Her şey kendiliğinden gelişti. Ufukta bir nokta kadarlar şimdi. Varlıkları yalnızca bir karınca gibi doğanın kanunu için gerekli.

1

Bahçeşehir Üniversitesi TEDX’de konuşmak muhteşem bir deneyimdi.

TEDx için davet edildiğimde, ilk aklımdan geçen ‘Ne anlatacağım?’ sorusu oldu. Orada yüzlerce insanın önünde sahneye çıkan çoğu kişinin yaratıcı bir hikayesi vardı. Ya yeni bir şeyler icat etmişlerdi, ya akıllıca bir iş kolu oluşturmuşlardı veya alanlarında en uzmanlardı.

‘Neden ben?’ dedim içimden. Sonra çocuklarla ilk karşılaştığımda, provada onlara da aynısını sordum. ‘Arkadaşlar çok teşekkür ederim beni buraya çıkmaya layık gördüğünüz ve davet ettiğiniz için ama beni neden davet ettiğinizi hala anlamış değilim. TEDx açılımı, Technology = Teknoloji, Entertintment= Eğlence ve Design = Dizayn. Ben düşündüm, taşındım ve bunun için ne yapmış olabilirim dedim. Alt tarafı bir çocuk yaptım. Hani çoğu kadının hali hazırda zaten doğasında olan, yaptığı bir şey bu. Hani derseniz ki, Merve Hanım, siz çocuk yaptınız ama bunu tüp Bebek’le yaptınız, e biraz güzel dizayn edilmiş ve komik de olmuş, tamam o zaman ama nasıl anlatacağım ki bunu yapmanın yolunu.’ Hepsi birden güldü. İlk dakikadan aramızda güzel bir enerji oluşmuştu.

Onların karşısında kendimi provalarda yeniden öğrencilik yıllarımda hissettim. Bana sahnede durmayı, beden dilimi kullanmayı, mimiklerimi kontrol etmeyi, konuşmada tekrar etmemeyi öğretmeye çalışmışlardı. Ben öğrenci oldum, onlar öğretmenlerimdi. Pırıl pırıl gençlerdi.

Hepsini çok sevdim. Harika insanlar kazandım. Benim için onurdu. Çok çalıştık, sık prova yaptık. Her provada hikayemin içinden defalarca geçtim. O hafta haddinden fazla sakinleştirici içtim. Yo, hayır heyecandan değil…  TEDx’in benim için en zor yanı, defalarca o anların içinden canım acıyarak geçmekti.

Buradan tüm Bahçeşehir Üniversitesi Tedx ekibine yürekten teşekkür ediyorum. Gençler, hepinizi çok seviyorum.

“Tüp bebek iğnelerinden bacaklarım mosmordu. Ruhum zaten delik deşikti. Önce ruhumu tamir etmeye ihtiyacım vardı.” Her ne kadar provalarda söyleyip, canlı konuşmada söyleyememiş olsam da onların en sevdiği lafımdı…

Dilerseniz konuşmamı izleyebilirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum.

Sevgiler;

Melina’s Mom

1 YORUM