UMUTLAR İYİCE TÜKENİYOR…

İkinci gebeliğimde olduğum iğnelerden dolayı altı ay korunmamız gerekliydi. Bu dönemde, evlat sahibi olma isteğim, korkularımı yenmeye başladı. Dış gebelikten korkmadan, bebeğime giden yolda savaşma gücümü toplamaya başladım.

Yasağın bitmesine bir ay kala, kendimde değişiklikler hissetmeye başladım.

O zamanlar internette o kadar çok araştırma yapıyordum ki, dış gebelik sebeplerinden birinin de Klamidya enfeksiyonu olabileceğini okumuştum. Doktora şüphelerimden bahsettim. Bana böyle bir şeyin mümkün olmadığını, iltihap mevcutsa, pelvik ağrılar çekeceğimi ve bunu fark etmememin mümkün olmadığını söyledi. Fakat ısrarcı davrandım ve bir kültür testi yaptık. Sonucu bir hafta sonra doktorum bana telefonda verdi. Klamidya’ydım!

Başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. İnternette de bu enfeksiyon ilerlerse, bebek sahibi olma olasılığını tamamen yok ettiği yazıyordu. ‘Niye tüm bunlar hep benim başıma geliyor?’ diye düşünmeye başladım. Omuzlarımın çöküyor, kendime güvenim, anne olma ümidim gittikçe tükeniyordu. Bana belli etmemeye çalışsa da, eşim, yaşının ilerlediğini düşünüyor ve bir an evvel baba olmak istiyordu. Kendimi yaşananlardan sorumlu hissediyor, bu yükün altında eziliyordum.

Durumdan tamamen emin olmak için, rahim filmi çektirdik. Kalan tüpümde ve rahimde enfeksiyonun yaratmış olduğu bir tahribata rastlanmadı. Uzun süren bir antibiyotik tedavisi gördüm. Önüme çıkan taşları ne kadar temizlersem temizleyeyim, yolumun kirlenmesine engel olamıyordum. Anne olma isteğim, gittikçe bir takıntı haline geliyordu.

Eşimle, biraz olsun unutabilmek adına seyahate çıkmaya karar verdik. Kafa dinlemek için gittiğimiz bu yerde üçüncü gün, grubumuzdan ilk hamilelik haberini aldık. Arkadaşım adına çok sevindim ama aldığım haber evlat hasretimi depreştirmedi dersem, koca bir yalan söylemiş olurum…

Haftada en az bir kez telefonda konuştuğum arkadaşımla, konuşmalarımız bu günden sonra bıçak gibi kesildi. Belki benimle konuşacak bir şey bulamıyor, tıkanıp kalıyordu. Kendimi ‘eksik’ hissediyor, bu duyguyla nasıl baş edebileceğimi bilmiyordum.